بلوک هبلکس

بلوک هبلکس یا بلوک های AAC که مخفف Autoclaved Aerated Concrete است در فارسی بتن هوادار اتوکلاو نامیده می شود. این بتن تخلخل بالایی دارد که به معنای اشغال فضای بیشتر توسط هوا می باشد. بتن هوادار برای اولین بار در سوئد و پس از آن در آلمان و سایر کشورهای اروپایی تولید شد. هدف از ساخت این نوع بتن ، سبک سازی مصالح بود. سبک سازی ، مقاومت سازه را بالا می برد. علاوه بر این، استفاده از بلوک هبلکس به علت داشتن فضای خالی و تخلخل بالا، به معنای عایق کردن دیوارهاست.
آشنایی با بلوک هبلکس
بلوک هبلکس از انواع مصالح سبک است که مهم ترین کاربرد آن ایجاد لایه ای به عنوان عایق صوتی حرارتی است و نقش باربری ندارد. سرعت اجرای آن بسیار کمتر از سایر مصالح دیوارچینی است. عبور تاسیسات به راحتی از این بلوک ها امکان پذیر است. در ایران این بلوک ها با طول ۶۰ سانتی متر ، ارتفاع ۲۴ سانتی متر و عرض های متفاوت ۳۰ ،۲۰، ۱۵ ، ۱۲ ، ۱۰ و ۸ سانتی متر در بازار عرضه می شوند.
میزان مقاومت فشاری بلوک هبلکس
از نظر میزان مقاومت فشاری ، انتظار خاصی از این بلوک وجود ندارد، زیرا نقش باربری برای آن تعریف نشده است. حداقل مقاومت فشاری این بلوک باید حدود ۲.۵ مگاپاسکال باشد و کمتر از این مقدار از محدوده استاندارد خارج می شود. به طور کلی میانگین مقاومت فشاری بلوک هبلکس حدود ۳۵ کیلوگرم بر سانتی متر مربع است که البته در بعضی موارد می توان با تغییراتی این میزان مقاومت را افزایش داد.
میزان مقاومت فشاری و وزن مخصوص رابطه لگاریتمی با هم دارند. معمولا افرادی که تخصص کار ساختمان ندارند تصور می کنند که هر چه دیوار سنگین تر و قطورتر ساخته شود در برابر لرزش مقاوم تر است. در صورتی که دقیقا عکس ماجرا صادق است. دیوارهایی که قرار نیست نقش باربری داشته باشند تنها بار اضافی بر دوش ساختمان هستند و بالا بردن بی جهت وزن آنها، روی مقاومت سازه تاثیر منفی خواهد داشت.